Data do acto: 27 de xuño de 2026
Lugar: Mosteiro de Oseira (Ourense)
Organiza: Asociación dá Memoria dá Castela Galega
1. Os feitos históricos (1909)
O 22 de abril de 1909, máis de 400 veciños e veciñas das aldeas próximas ao Mosteiro de Oseira enfrontáronse cos seus corpos e mans espidas a un pelotón da Garda Civil para impedir a extracción do baldaquino da igrexa, un ben patrimonial que consideraban seu. A carga foi brutal: disparos con fusís Mauser causaron 9 mortos (entre eles unha muller embarazada e unha nena de 12 anos) e máis de 27 feridos, 11 de gravidade.
A pesar do masacre, a mobilización logrou o seu obxectivo: o baldaquino permaneceu no mosteiro e hoxe consérvase á espera de restauración.
2. Vítimas mortais
- Ángel Cibeira Trigo (59 anos, labrego, de Mirallos)
- José Moure Gil (60 anos, con 7 fillos, de San Martiño)
- Baltasar Fernández (70 anos, labrego solteiro, de San Martiño)
- María González Rodríguez (23 anos, labrega, embarazada de xemelgos, de Betar)
- Manuel González Guerra (35 anos, labrego, deixa viúva e 4 fillos, dá Áspera)
- María Paz Fernández (12 anos, de Vilanfesta)
- Ramón Fernández Álvarez (40 anos, labrego, deixa viúva e 4 fillos, de Tanxil)
- María Fernández González (48 anos, de Tanxil)
- Ramón Fernández González (15 anos, de Ardesende)
3. Programa da xornada do 27 de xuño de 2026
- 12.00 h– Adro da igrexa do mosteiro
Lectura dos nomes das vítimas e copla de cego alusiva ao suceso. - 13.00 h – Cemiterio parroquial de Oseira
Ofrenda floral xunto á tumba onde repousan os restos dos mártirs. - 14.30 h– Xantar de convivio (comida comunitaria, con inscrición previa).
4. Contexto e reivindicación
A Asociación da Memoria da Castela Galega impulsa esta homenaxe para lembrar ás persoas asasinadas, feridas e perseguidas por defender o seu patrimonio. Alén da ofrenda floral, están a organizarse conferencias, actos culturais (poesía, música) e a promoción dun monumento en memoria dos caídos.
Contacto e información:*
📞 630 503 941 / 635 250 690
asociacionmemoriacastelagalega@gmail.com
“Non esquecemos, non perdoamos, pero lembramos para que nunca se repita.
