O Carballiño: A rúa Rosalía de Castro nos anos 60. Comercios e profesionales

IES CHAMOSO LAMAS

Serán posibles as publicacións sobre o Carballiño dos anos 60, porque Santiago Cacho Rodríguez accede a darnos o consentimento para utilizar o seu blog:

O CARBALLIÑO, CALLEJERO AÑOS 60 (asruasdocarballino.blogspot.com)

OFERTA DE TRABALLO EN AVIÓN

Con este blog, Cacho tratou de lembrar e homenaxear aos comerciantes e profesionais que, coas súas respectivas actividades, contribuíron a manter viva a vila, na época da existencia da última rondalla da vila carballiñesa, e do grupo de música pop – rock “Los Poker”

Esta imaxe ten o atributo alt baleiro; o seu nome de arquivo é Santiago-Cacho-callejero-2.jpg

Este grupo de mozos, moitos deles alumnos de Don Juan Corral, amenizaron os entroidos dos anos sesenta cos seus desfiles e actuacións durante tres anos. 

A crónica da curta existencia de ambas formacións queda contida no blog:

https://pulpopokers.blogspot.com/2019/08/lospoker.html

Os documentos escritos que Cacho inclúe no seu blog “Carballiño. Callejero años 60” proceden da prensa da época (Faro de Vigo e La Región), da revista “Ambiente” e, sobre todo, das actas de xuntas municipais e plenos e dos programas de festas de San Cibrao.

A maioría dos antigos documentos gráficos empregados no citado blog proceden da publicación de Miguel Anxo Fernández: “Vellas Historias Vellas Fotografías 1870 – 1970” (1992). Tamén se utilizaron fotos do álbum de Xosé Manoel Rodríguez González (Pichi): “O Carballiño 1869-1979 Álbum Fotográfico da Vila do Arenteiro” (2010), de José Luis Diz: “Xentes do Carballiño 1890 – 1990” (2016) , de “Potiños”: “O Carballiño, Industria e Comercio – 1925-1995″ (2019), cuxa selección e recopilación fotográfica foi feita por José Luis Diz Rodríguez e Manuel Blanco Guerra ” Celta “, e algunha achega de Moncho Fuentes.

A parte das fotografías propias do redactor, importante foi a achega de fotografías dos familiares dos comerciantes e profesionais citados.

BADAL NOVAS

Da grazas por poder dispor do dito blog e publicalo no noso medio, traducindo ao galego as notas e comentarios que aparecen en castelán no blog orixinal, completando ca nosa propia información sobre os profesionais e comerciantes e engadindo as novas fotos que achegaron os seus familiares. Agradecemos as fotos de MONCHO FUENTES e, sobre todo, as aportadas polo profesor do IES Nº1 JUAN VALCÁRCEL OBELLEIRO e o grupo de alumnos do curso 1991-92 ( Jaime Pérez, Patricia Paniagua, Mª José Vázquez, Encarna Rodríguez e Susana Rey ) que cursando a asignatura de Deseño fixeron un traballo sobre o urbanismo do Carballiño.



Rúa ROSALÍA DE CASTRO ( antiguamente Rúa Bugallal e despois da guerra civil José Antonio)


Rúa Rosalía de Castro ( anos 60 )
Rúa Rosalía de Castro ( anos 90 ) Foto Moncho Fuentes

Rúa Rosalía de Castro na actualidade

Inicialmente, ao tramo da estrada de Barbantiño a Pontevedra que atravesaba Carballiño constituía a rúa Principal do pobo e coñecíase como rúa do Recreo e, popularmente, do Comercio, a parte que ía da Praza Maior ao cruzamento da estrada de Ribadavia.

Nombre da rúa no permiso de obra, 1886

Posteriormente, no seu percorrido desde a Praza Maior ata Catro Camiños, atribuíuse todo o tramo a Bugallal.

Acta de 1921

María Rosalía Rita de Castro (Santiago de Compostela, 24 de febreiro de 1837-Padrón, 15 de xullo de 1885) foi unha poetisa e novelista . Considerada entre os grandes poetas da literatura española do século XIX, representa xunto con Eduardo Pondal e Curros Enríquez unha das figuras emblemáticas do Rexurdimento galego, non só pola súa achega literaria en xeral e polo feito de que os seus Cantares galegos sexan entendidos como a primeira gran obra da literatura galega contemporánea, senón polo proceso de sacralización ao que foi sometida e que acabou por convertela en encarnación e símbolo do pobo galego. Ademais, é considerada xunto con Gustavo Adolfo Bécquer a precursora da poesía española moderna. (Fonte Wikipedia)


Anteriormente, esta rúa, no seu percorrido desde a Praza Maior ata Catro Camiños, levaba o nome do político Bugallal.

O Carballiño, rúa Bugallal ou Comercio

A influente familia Bugallal contou con destacados membros na política. José Ramón Bugallal Muñoz naceu en 1818 en Ponteareas, onde faleceu en 1891. Era fillo do notario de Ponteareas. casou con Mariana Araújo Alcalde, filla do líder da comunidade galega en Cuba, Isidoro Araújo.

Como membro do partido conservador, José Ramón Bugallal foi designado alcalde de Ponteareas. Posteriormente, ostentou o cargo de gobernador civil de Ourense en tres ocasiones, de 1875 a 1884.

Un dos seus fillos, Gabino Bugallal, licenciado en Dereito por Santiago e Salamanca, foi elixido deputado por Ponteareas e chegou a ser presidente do goberno de España. Morreu en París en 1932.

Gabino Bugallal


Despois da Guerra Civil a rúa denominouse José Antonio

O Carballiño, rúa José Antonio

José Antonio Primo de Rivera e Sáenz de Heredia (Madrid, 24 de abril de 1903 – Alicante, 20 de novembro de 1936) foi un avogado e político falanxista español, primoxénito do ditador Miguel Primo de Rivera e fundador da Falanxe Española. Acusado de conspiración e rebelión militar contra o Goberno da Segunda República, foi condenado á morte e finalmente executado durante os primeiros meses da guerra civil española.

A súa imaxe idealizada foi honrada durante a contenda polo réxime franquista, que o converteu en icona e mártir ao servizo da propaganda do instaurado Movemento Nacional. (Fonte Wikipedia)


Durante a República, o tramo da Praza Maior ao cruzamento coa estrada de Ourense levou o nome de Pablo Iglesias. En 1937, a Corporación adxudícalla a José Antonio Primo de Rivera

Na sesión plenaria con data de 28 de novembro de 1979 acordouse cambiar o nome e pasouse a denominación actual: Rúa Rosalía de Castro

COMERCIOS, EDIFICACIÓNS, PROFESIONAIS…

1-DROGUERÍA PINAL – “PALLÓN”
2-PRENSA CALVIÑO.
3-DENTISTA DON PORFIRIO
4 ALMACENES GAVILÁN
5- RELOJERÍA ROMÁN
6-MERCERÍA IRENE
6-LIMPIABOTAS PERFECTO ÁLVAREZ ” O PISCO “
7-CONFECCIONES CASTRO
8-COMESTIBLES DOMíNGUEZ – MARQUÉS
9-MUEBLES VARELA
10-PAPELERÍA TORRADO
11-FERRETERÍA BRAVO
12-FERRETERÍA PARRONDO
13-JUGUETERÍA ALBIÑANA
14-CONFECCIONES FUMEGA
15- CONFECCIONES LAS CAROLINAS
16-FRUTERÍA CIBEIRA
17-ULTRAMARINOS JULITO PEREIRA
18-CONFECCIONES TESOURO
19-Almacenes SANTA TECLA y Confecciones CELTA
20-PRENSA CHATA
21-FRENTE DE JUVENTUDES
22-CALZADOS ALBA
23-DROGUERÍA MYBE
24-CAFÉ SOBRINO
25-GRÁFICAS IMFO
26-CONFECCIONES “GURRA”
27-RELOJERÍA APOLINAR
28-DROGUERÍA PEREIRA
29-MERCERÍA ABELARDO
30-ALMACENES GALICIA
31-CONFECCIONES GEMINIS
32-CALZADOS MUNÍN
33-BAZAR X
34-CAFÉ Y HOSPEDAJE CABANELAS
35-BANCO ESPAÑOL DE CRÉDITO “BANESTO”
36-FARMACIA FONTAÍÑAS

1-DROGUERÍA PINAL – “PALLÓN”

Esta farmacia-droguería é un dos establecementos máis antigos de Carballiño.

Factura de 1925

Á devandita farmacia refírese, con marcado desdén, Emilia Pardo Bazán no capítulo tres da súa novela “El cisne de Vilamorta”

O titular da mesma era Cesáreo López Pinal, membro do Colexio de Farmacéuticos de Ourense.

https://eprints.ucm.es/38746/1/T37578.pdf?fbclid=IwAR1FdaKAckjCv9cs-C7gdqkViqpuKHQtz-VNwcw4s4HlIlsw-TZkDHbqoFM

Á morte do seu titular, ocupa o seu lugar en 1937 a licenciada María do Rosario Brey dá Silva.

https://eprints.ucm.es/38746/1/T37578.pdf?fbclid=IwAR1FdaKAckjCv9cs-C7gdqkViqpuKHQtz-VNwcw4s4HlIlsw-TZkDHbqoFM

Posteriormente en 1944, adquire a licenza por traspaso Manuel Campos Sobrino, quen pouco despois traslada a farmacia ao lugar actual en Calvo Sotelo.

A partir de entón a familia Pazo “ Pallón” con cinco fillos, Pepita, Quique, Agustín, Paco e José Luis, mantivo o establecemento como droguería ” Pinal”

Programa de fiestas, 1962
José Luis Pazo ” Pallón “
Na actualidade

2-PRENSA CALVIÑO

Xestionaba o quiosco Ángeles Calviño, filla do correspondente da Rexión e carteiro, José María Calviño Mariño.

José María Calviño Mariño.
Calviño con Otero Pedrayo
Na actualidade

3-DENTISTA DON PORFIRIO

Este dentista, establecido no primeiro piso do edificio conocido como Casa dos Quiroga ( onde viviu tamén Emilia Pardo Bazán ) don PORFIRIO FERNÁNDEZ QUINTEIRO e a súa esposa “CONCHITA” FERREIRO tiveron tres fillas: Concepción “ Chituca” – esposa de Eugenio Villarino-, Pili e María Rita.

Rótulo da clínica
Ficha do ano 1963
Ficha do ano 1950

4 ALMACENES GAVILÁN

Do mesmo xeito que ocorre coa farmacia Pinal, Almacenes Gavilán era un dos comercios de tecidos tradicional de Carballiño.

O negocio foi creado antes da Guerra civil polos zamoranos irmáns GAVILÁN para venda de teas. Tamén tiñan fonda no piso superior. Ao non ter descendencia ningún deles, a sobrevivente, MARÍA, cede o negocio con todos os dereitos ao seu dependente CESÁREO VELEIRO BRAVO.

Permiso para instalar Toldos. 1965

Cesáreo era hijo de Lola Bravo y del conocido peluquero Bernardino Veleiro, llamado familiarmente “Marcol”, al que este redactor recuerda con cariño, entre otros motivos, por la ayuda que prestó a la rondalla de Los Poker su primer año de andadura” ( Nota de Santiago Cacho )

Cesáreo e a súa esposa LEONTINA ALEMPARTE foron pais de César e Lola

Cesáreo e a súa esposa LEONTINA ALEMPARTE toman posesión do establecemento en 1964, ao morrer María Gavilán. O matrimonio moderniza o negocio e amplía a oferta comercial con confeccións

A delicada saúde de Cesáreo fai que o peso da xestión recaia na súa esposa Leontina, que conta coa inestimable axuda da súa nai, a súa sogra e os seus dous fillos, Lola e César. Leontina convértese na titular á morte do seu esposo, en 1971

Angeles Calviño e Leontina Alemparte

Ao retirarse Leontina, relévaa o seu fillo CÉSAR.

César Veleiro

Os Almacéns Gavilán pechan definitivamente en 2014.


5- RELOJERÍA ROMÁN

A reloxería da VIÚVA DE JULIO RODRÍGUEZ atendíana os seus fillos ROMÁN e, en especial, MANUEL

Manuel Rodríguez Godás
Manuel Rodríguez Godás

Pero ao establecemento coñecíaselle popularmente como a reloxería de Román, xa que MARTÍN ROMÁN RODRÍGUEZ GODÁS era máis coñecido ao ser a persoa que puxo en marcha e xestionaba o cinema Alameda.


6-MERCERÍA IRENE

O edificio era propiedade de Manuel Cerdeira, por todos coñecido como ” Campinas”

O titular da mercería era CASIMIRO LOIS.

Permiso para rótulo, 1961

Pero era a súa muller, IRENE MOSQUERA a que levaba o negocio.

O matrimonio tiña tres fillos; Juan Luís, Irene e Nela.

Foi Irene a que continuou coa tenda, que converteu en zapatería.


6-LIMPIABOTAS PERFECTO ÁLVAREZ ” O PISCO “

Na zona onde estaba ubicada a Mercería Irene poñiase a traballar de limpiabotas Perfecto Álvarez ” O Pisco ” que vivia na rúa Carreira e tiña varios fillos ( entre eles Geno e Lalo )


7-CONFECCIONES CASTRO

O propietario do establecemento era Ramón Castro Ameijeiras

Permiso para rótulo luminoso. 1966

8-COMESTIBLES DOMíNGUEZ – MARQUÉS

O edificio, do mesmo xeito que o da mercería de Irene, era propiedade de Manuel Cerdeira ” Campinas”

Permiso de obras, 1962

A tenda era sobre todo unha frutería, pero tamén se vendían os alimentos de ultramarinos e todo tipo de lambetadas e chucherías. Dela ocupábase María Domínguez.

O matrimonio Marqués – Domínguez tiña dous fillos: Mari Paz e Julito


9-MUEBLES VARELA

O propietario da mueblería MANUEL VARELA RODRÍGUEZ estaba casado con EXCLAVITUDE PITEIRA. O matrimonio tivo dous fillos: MERCEDES e MANUEL

Tiñan tamen outro comercio debaixo dos soportales onde esta ahora Modas Yerit. E na rúa Evaristo Vaamonde un baixo que servia de almacen que posteriormente foi o Tanatorio Pompas Fúnebres

MERCEDES casou con CARLOS CORTÉS e tivo dous fillos, Carlos e Merche. MANUEL casou con MARI LÓPEZ, filla do xastre MANOLO

Permiso rotulo publicitario. 1961
Programa fiestas, 1962
Na actualidade

10-PAPELERÍA TORRADO

A Papelería Torrado era de Luís Torrado Salceda e a súa esposa Camila Fernández. Tuveron 2 fillos Luís ( que sería dono do Bazar X ) e Marina.

Luis Torrado falece e a súa viúva volve a casar con Vicente Torrado ( irmao de Luis )

Deste segundo matrimonio houbo 2 fillos: Pepita e Rafael Torrado Fernández

Pepita casou con Antonio Munín e foi quen se quedou ca papelería unha vez falecida a súa nai. Posteriormente transformaron o negocio nunha tenda de zapatillas.


11-FERRETERÍA BRAVO

Nun principio, a familia BRAVO figuraba como propietaria da ferretería e a mueblería.

Tras a repartición, ANTOLINA BRAVO PÉREZ, irmá de Secundino Bravo, xestionou a ferraxería coa colaboración do seu fillo GELI.

Permiso, 1965

A ferretería ocupaba a planta baixa e o soto do edificio.

“Geli” con David Pérez Castro do bar Hawai
Geli, segundo pola esquerda

12-FERRETERÍA PARRONDO

A titular desta ferraxería era Dona JOSEFA PARRONDO, de orixe asturiana.

Permiso para retejar, 1961

Josefa Parrondo esta casada con MARCELINO ENRÍQUEZ, creador do banco que situou no edificio que construíu para ese efecto no número 1 de Martínez Avellanosa. O matrimonio tivo catro fillos e tres fillas. Agripina e María morreron moi novas. Josefina viviu en Carballiño toda a vida, pero faleceu en Santiago.

Familia Enríquez-Parrondo

Un dos irmáns, MARCELINO ENRÍQUEZ PARRONDO, enxeñeiro de camiños, participou moi activamente nas obras do ferrocarril Madrid – A Coruña.

DOMINGO ENRÍQUEZ PARRONDO dirixiu o banco familiar, mesmo cando o traspasou a Banesto ao redor de 1940. Unha filla súa, DOLORES ENRÍQUEZ OGANDO, “Lolita Parrondo”, casou co coñecido veterinario MANUEL RODRÍGUEZ VILA “Manolo Reque”.

JAIME ENRÍQUEZ PARRONDO xestionou o estanco que a familia abriu na Praza do Emigrante, na actualidade xestionado por unha neta: Montserrat Rodríguez Enríquez

JOSÉ ENRÍQUEZ PARRONDO casou na Estrada, onde montou o seu propio negocio de ferretería

A contabilidade da empresa corría a cargo de José Luis, popularmente coñecido por “O Forchelini”.

Baja del padrón fiscal. Enero 1966

13-JUGUETERÍA ALBIÑANA

“Albiñana” con componentes de “Los Liborianos”.


Neste local estaba a xoguetería
Ubicación actual no barrio de Flores xunto a Fonte

14-CONFECCIONES FUMEGA

Os donos destas confeccións foron JOSÉ FUMEGA PÉREZ e a súa esposa CONCHITA VALEIRAS cuxos pais eran veciños da Carreira

Permiso de obra. 1963
Permiso de letrero luminoso. 1963

O establecemento contaba, á súa vez, cun taller de costura.

O matrimonio tivo unha filla, CONCHITA que hoxe xestiona a confitería Violeta.

Na época desta crónica, eran empregados do comercio os irmáns DALUZ TRILLO, Manolo coñecido como “ Patolo” e José, coñecido como “ Lacenas”, ambos membros da rondalla de “Os Poker”.


15- CONFECCIONES LAS CAROLINAS

Levaban o negocio as irmás CAROLINA e MARUJA


16-FRUTERÍA CIBEIRA

Ubicación da Frutería Cibeira

Os propietarios da frutería eran o matrimonio de JOSÉ CIBEIRA LOIS e ÁUREA LOIS RODRÍGUEZ

Revista Ambiente, 1953

O matrimonio tivo cinco fillos: Teresa (casada co dentista José Manuel Cancio), Mª del Carmen (casada con Pepe Piteira), José, Elisa (casada con Amancio Carballido) e Roberto.

La familia Cibeira (casi) al completo con motivo del bautismo de la última nieta, Mari Carmen Piteira. Ausente (por parto) María del Carmen, acompañada, seguramente, por su cuñada Concha Sobrino y su sobrina Marité Cancio.

17-ULTRAMARINOS JULITO PEREIRA

Este ultramarinos de toda a vida xestionábano os irmáns GONZÁLEZ PEREIRA, sucesores de Julio Fernández Pereira e emparentados con José Pereira Blanco do comercio de tejidos.

Permiso de Pancarta. 1963

Pero coñecíase no pobo familiarmente polo nome dun deles “ JULITO PEREIRA”

Julito Pereira

Julio estaba casado con Mª Elisa Marquina Vázquez. Tuveron 7 fillos: José Carlos, Julio ( segue ao frente do negocio ), Agustín, Fernando, Mª Carmen, Mª Elisa e Araceli

Ademais de Julito, atendían o negocio os seus irmáns ADELA e JESÚS, familiarmente coñecido como “CHUCHO”, ambos solteiros

Adela González Pereira
Jesús González Pereira “Chucho”

         Julio continuador do negocio


18-CONFECCIONES TESOURO

O edificio, en cuxo baixo estaba instalado este comercio de tecidos, construíuno César Pereira en 1904. Na actualidade figura co número 14.

Permiso de obra 1904
Revista Ambiente, 1953

O establecemento era propiedade da viúva de GABINO TESOURO.

A mediados do século XX, MANOLO TESOURO herdou o comercio da súa nai.

     Agradecemos a EVELIA que nos haya facilitado las fotos de su padre.  
Situación actual

19-Almacenes SANTA TECLA y Confecciones CELTA

No baixo deste edificio de Antonio Pérez Cabo, “Antucho dá Salomé”, atopábase os ALMACÉNS SANTA TEGRA das que se ocupaba FRANCISCO CUIÑAS.

Francisco Cuiñas

En 1962, MANUEL BLANCO QUINTELA e a súa esposa MARÍA GUERRA adquiren o traspaso de Santa Tecla e ampliaron o negocio inaugurando esta nova tenda, pero conservando algún tempo a da Praza Maior. Manteñen tamén a tenda de saldos en Calvo Sotelo e o almacén na Alameda

Permiso para acondicionar o local. 1962
María Guerra e Manuel Blanco diante do Chalet Col
Permiso para letrero. 1963

Ao falecer Manuel Blanco en 1979, toma a substitución o seu fillo maior, MANOLO “CELTA”

Manolo “Celta” con el personal. 1985

O establecemento pecha definitivamente en outubro de 2014.


20-PRENSA CHATA

  Atendía o quiosco DOSINDA VÁQUEZ AREÁN.

Dosinda ( a dereita )
Dosinda ( no medio )

Secundábaa a súa filla JUANA MORALES, popularmente coñecida como “A CHATA”.

Juana estaba casada con JOSÉ CARRAMAL BUENO, al que Santiago Cacho recuerda con cariño, entre otros motivos, por la ayuda que prestó a la rondalla de Los Poker su primer año de andadura

O quiosco dispoñía un pequeno mostrador no portal e utilizaba expositores móbiles para a prensa e algúns dos produtos que ofrecían: novelas para alugar e cambiar, chucherías, cromos, material de librería, tabaco… O amplo recuncho baixo a escaleira, permitíalles recoller todo, cando pechaban.

    Permiso para acondicionar el quiosco, 1965
César atendendo o Quiosco

21-FRENTE DE JUVENTUDES

No primeiro piso deste edificio, atopábase a oficina da institución, as aulas e as salas de xogo postas ao dispor dos mozos. Nas devanditas instalacións, ensaiaron algún tempo os compoñentes da rondalla dos Poker

O delegado local de Falange era AGUSTÍN DOMÍNGUEZ VILLANUEVA, familiarmente coñecido por “ TININ”.

Como deportista e adestrador profesional, Tinín impulsou o deporte en Carballiño. Entre as múltiples intervencións respecto diso, pódese precisar que presidiu e adestrou ao equipo de fútbol, o “Racing Club” e creou o equipo de balóncesto, deporte ata entón case descoñecido no pobo.

Equipo de balóncesto, 1962
Faro de Vigo. 1962

22-CALZADOS ALBA

O propietario do comercio era ENRIQUE ALEMPARTE ALEMPARTE, oriúndo de Cabanelas e tío de Leontina Alemparte de Almacenes Gavilán. Entón o edificio figuraba co número 18.

Durante a década, Enrique traslada a zapatería ao edificio da súa propiedade, sito na rúa Perfectino Viéitez.

O seu fillo que tamén se chama Enrique traballa na Uci do hospital da Coruña


23-DROGUERÍA MYBE

A Droguería MYBE créana en sociedade BENIGNO PÉREZ SANTAMARÍA e MIGUEL ADÁN

Revista Ambiente, 1954

Pero é Benigno o que se fai cargo do establecemento

Tiña como dependentes entón a José Macarrías e Ernesto Presas

Benigno xogou na súa mocidade no Deportivo da Coruña como medio centro, razón pola que sufragaba o vestiario dos xogadores do equipo de Carballiño, o Sporting Club


24-CAFÉ SOBRINO

Os promotores dos edificios correspondentes aos números 17 e 19 foron TOMÁS PÉREZ CABO, casado con Aurea Sobrino, e o seu cuñado CESÁREO SOBRINO PEREIRA. Os cuñados non se puxeron de acordo para edificar un só portal ao servizo das dúas casas.

O baixo do Café Sobrino cando cesou a actividade, pasou a ser as oficinas do Banco Central-Hispano. Na actualidade é o Café Bar Don Paco

Na planta baixa dos edificios Cesáreo abriu o café e, na parte posterior do 17, instalou a administración da empresa de transporte “Auto Industrial”, en cuxa creación participou

Xestionaba o café o seu fillo JOSÉ SOBRINO RODRÍGUEZ, casado con Esther Míguez.

Revista Ambiente, 1952

Permiso para reformar bar. 1958

O matrimonio tivo dous fillos: Pepe e Esther.

O café Sobrino foi un dos máis concorridos. Pero o traslado do Auto Industrial a Martínez Avellanosa fíxolle perder clientela, razón pola que José Sobrino solicita a redución da contribución.

Solicitud de rebaja de tributo. 1960


Como encargado do café, estivo Querubín Prado, ata que, en 1961, pasa a xestionar o quiosco de prensa da Alameda.

Situacion Actual

25-GRÁFICAS IMFO

Este establecemento, promovido polos irmáns LUÍS e MARISA GODÁS, fillos de Benito Godás, ofrecía servizo de imprenta e de fotografía. Era conocido como “IMFO”

O establecemento estuvo previamente na rúa Calvo Sotelo.

Revista Ambiente, 1952


26-Tejidos González Pereira

Este comercio de tecidos figuraba a nome de JOSÉ GONZÁLEZ BLANCO, propietario tamén do supermercado González Pereira.

Rexentaba a tenda o seu fillo JOSÉ GONZÁLEZ PEREIRA, familiarmente coñecido polo alcume de “O Gurra” e irmao de Julio, Adela e Chucho que rexentaban a tenda de comestibles

O baixo foi reformado no ano 1963

Revista Ambiente, 1952

Pepe González Pereira “O Gurra”. Foto Moncho Fuentes

27-RELOJERÍA APOLINAR

El propietario de la relojería y joyería era el conocido relojero APOLINAR RODRÍGUEZ GARCÍA, a quien, en el año 61, este redactor ( Santiago Cacho ) le compró su primer reloj de pulsera: un Radiant

Revista Ambiente, 1952


Haciendo la “mili”, Apolinar jugó como delantero centro del Deportivo de A Coruña.

Las botas que utilizó Apolinar jugando en el Deportivo

Participó activamente en la vida de O Carballiño de la época.

Concejal en 1964
Peña Gazpara

Atendían la tienda su esposa AURORA FONTAÍÑAS y sus hijas CONCHITA y CARMUCHA

Carmucha y su esposo ALFONSO MOURE trasladaron la joyería al número 27 de la misma calle

28-DROGUERÍA PEREIRA

O propietario do edificio e da droguería era HIGINIO PEREIRA FERNÁNDEZ.

Revista Ambiente, 1953

José Ramón Otero Gayoso, empleado.
Permiso para rótulo. 1961

Anos despois, colleu o traspaso o seu empregado ERNESTO PRESAS RODRÍGUEZ, antigo empregado de de Mybe, quen pechou en 2018. Hoxe é a Cafetería Ernesto

Ernesto Presas

29-MERCERÍA ABELARDO

Revista Ambiente, 1952

Xestionaban esta tenda ABELARDO GONZÁLEZ JUNCO e a súa esposa MARÍA LOSADA PÉREZ.

O matrimonio tivo catro fillos. ISABEL, casada con José Luis Gai Piñeiro (fillo de “O Gito”) e SIRA, casada con Jesús Lastra Novoa, Moncho e Aurora.

Foto cedida pola familia de Abelardo e María
Foto cedida pola familia de Abelardo e María.

Permiso de obra. 1962

30-ALMACENES GALICIA

A casa central destes almacéns atopábase en Ourense.

Revista Ambiente, 1952
Permiso para pancartas. 1964

A sucursal de Carballiño xestionábaa MAXIMINO OTERO


31-CONFECCIONES GEMINIS

Marcelina Pérez Sánchez (Celucha ) era dependienta dos Almacenes Galicia ata que na decada dos 70 montou o seu propio negocio: Confecciones Geminis.

Instalouse case enfrente aos Almacenes Galicia no edificio sito no nº 20 da Rúa Rosalia de Castro.

Este é un edificio construido no ano 1875. O principio constaba só de baixo e primeiro piso. O segundo engadiuse no ano 1930.

Na actualidade é a Farmacía Fontaiñas
Celucha no medio

32-CALZADOS MUNÍN

O propietario do local e do establecemento era CARLOS MUNÍN, casado con Canducha Barreiro, irmá de Mª Vitoria de Telefónica. A parella non tivo descendencia

Permiso para edificar. 1966

33-BAZAR X

Eiqui estaba o BAZAR X. Posteriormente foi Foto Cine

O propietario do bazar era LUÍS TORRADO, casado con MARÍA MARES con quen tivo unha filla MARISA. Esta casou con Felipe Gallego e tiveron durante moitos anos o Restaurante O Pote, situado no Parque Municipal

O seu escaparate era dos máis visitados polos rapaces por canto que alí aparecían as últimas novedades de xoguetes e tamén libros e demáis, todo o característico dun bazar ben surtido e acorde coa época.

Luis ca súa filla Marisa

Luís era irmán, por parte de nai, de Rafael e de Pepita (librería Torrado)


34-CAFÉ Y HOSPEDAJE CABANELAS

A hospedaxe e café Cabanelas pechan as súas portas en 1961.

Revista Ambiente, 1953

Arbitrios municipales. 1961

O seu propietario, DANIEL GONZÁLEZ CACHARRÓN, dá de baixa o negocio e traspasa o baixo ao Banco Popular Español

Faro de Vigo. 1961


Baja fiscal. 1961

Daniel González constrúe a nova hospedaxe na estrada de Irixo.

Faro de Vigo. 1961

35-BANCO ESPAÑOL DE CRÉDITO “BANESTO”

Al cerrar el Cabanelas, el Banesto, con sede en el número 1 de Martínez Avellanosa, traslada sus oficinas a este local.

Dirixía entonces a entidade ANDRÉS ASPILCHE JUSTO.

Permiso para rótulo. 1961

Permiso para nuevos rótulos. 1962
Permiso de rótulo para cambio de moneda. 1963

     

        El sucesor del señor Aspilche como director fue EDUARDO PAGÁN CARREIRO.

Permiso para rótulo luminoso. 1966

36-FARMACIA FONTAÍÑAS

Esta farmacia é unha das dúas citadas por Emilia Pardo Bazán na súa novela “O cisne de Vilamorta”

Durante o primeiro terzo do século XX, o seu titular foi don SINFORIANO FERNÁNDEZ

Factura de 1926

Adquire esta farmacia por traspaso, don JOSÉ FONTAÍÑAS ARANCEY

Don José foi membro da Xunta de Goberno do Colexio de Farmacéuticos de Ourense.

Revista Ambiente, 1953
Permiso para letrero luminoso. 1962
Faro de Vigo, 1962

A don José, secundouno e sucedeu o seu fillo JOSÉ IGNACIO FONTAÍÑAS SÁNCHEZ

José Ignacio con los miembros de la peña “Los 9”


Cando José Ignacio se xubilou continuaron ca farmacía as súas fillas Mª Estrella e Lola

O empregado máis popular era Guillermo Iglesias Rodríguez.

Na época da nosa crónica, as farmacias víronse obrigadas a asegurar o servizo de garda nocturno.

Servicio de guardia nocturno, 1961

Do mesmo xeito que as outras dúas farmacias do pobo, en 1962 o municipio habilita tamén a farmacia Fontaíñas para despachar medicamentos ás familias pobres.

Disposición de 1962

AGRADECEMENTOS:


En memoria dos membros da rondalla e do grupo de música “Los Poker” que faleceron e en nome dos vivos, a maioría con domicilio fóra das Terras do Orcellón, Cacho agradece a BADAL NOVAS a súa iniciativa para dar a coñecer a curta aventura daqueles mozos que viviron no Carballiño nos anos sesenta e lembrar aos seus coetáneos.

Santiago Cacho e Manuel Amil

BADAL NOVAS únese tamén ao agradecemento de Cacho por aqueles que coas súas publicacións de álbumes fotográficos facilitaron a redacción do seu blog e do que nos ocupa:

Pola nosa banda, BADAL NOVAS agradece as fotos e informacións achegadas polos familiares dos concidadáns citados no blog, os documentos gráficos facilitados por MONCHO FUENTES

Moncho Fuentes

e, sobre todo, os achegados polo traballo escolar sobre Carballiño, dirixido polo profesor JUAN VALCÁRCEL OBELLEIRO.

Grupo de Diseño ( 3º BUP Medición e Urbanismo ) do IES Nº1 . Profesor Juan Valcarcel



Se alguien quere colaborar con fotos ou documentos para enriquecer esta publicación, asi como correxir posibles erros pode facelo a través do mail info@badalnovas.com


Manuel Amil Otero. Decembro de 2022