Orixe, formación e faceta literaria
Nancy Herminia Conde Vázquez naceu en Villa de Cura, estado Aragua, Venezuela, en 1958. É licenciada en Educación, formada no Conservatorio de Aragua, e dedicou a súa carreira á docencia musical e á dirección coral para o Ministerio de Educación do seu país. Na súa faceta literaria, formouse nos talleres da Casa Nacional das Letras Andrés Bello. Tamén publicou outras obras poéticas destacadas baixo selos editoriais independentes, como o seu poemario «Aromas e matices do silencio».
“Rexurdindo do río”. Máis que un performance, onde a dor tamén se pode cantar e recitar, bebendo da auga máis amarga para transformala en savia nova
Resurgiendo del río, da poeta, cantautora e profesora venezolana Nancy Herminia Conde Vázquez, é un poemario e libro de cancións no que a autora expresa a profunda dor provocada pola perda da súa filla, Ramy Tacarrelli, vítima dun feminicidio. A obra nace como un testemuño íntimo do duelo materno e como unha maneira de transformar a dor, a nostalxia e a ausencia en resiliencia, esperanza e elevación espiritual.
O tema principal de Resurgiendo del río é o duelo dunha nai pola morte da súa filla. A través dunha poesía sincera e emotiva, a autora expresa a dor da ausencia e lembra a súa filla, ao mesmo tempo que denuncia que a súa morte non foi un accidente nin unha simple traxedia, senón un feminicidio. Un dos textos máis dolorosos da obra é «No estuve allí», dedicado á memoria da súa filla.
O río é a principal metáfora da obra. Representa o movemento das emocións, as bágoas, a purificación e a capacidade de volver xurdir despois da dor. Así, o río simboliza un proceso no que o sufrimento non permanece estancado, senón que flúe cara á transformación, á aceptación e á esperanza. Os poemas son as notas dunha partitura que Nancy escribiu ás cegas mentres buscaba a luz.
A obra combina poemas e cancións nun performance, algo relacionado coa formación musical da autora. As pezas líricas teñen ritmo e musicalidade, polo que os textos están pensados non só para seren lidos, senón tamén para seren sentidos e escoitados.
O libro, que contén 39 poemas, pode entenderse en tres grandes partes. Primeiro aparecen os poemas do duelo e da memoria, centrados na perda, na nostalxia e na dor materna. Despois están as cancións do fluído ou do leito, que incorporan a musicalidade característica da autora. Finalmente, os versos de elevación e resiliencia conducen cara á aceptación, á renovación espiritual e á esperanza.
OS MELLORES ESTABLECEMENTOS
En definitiva, Resurgiendo del río é unha obra de dor e memoria, pero tamén de superación e renacemento. Nancy Conde converte o sufrimento persoal nunha expresión artística que busca acompañar outras persoas nos seus propios procesos de duelo e restauración. A poesía e a música convértense así nun bálsamo para transformar a ausencia nun camiño cara á resiliencia e á esperanza. No epílogo conclúe a autora: «O camiño continúa (…) Recoñecín a miña sombra. E no silencio que queda tras o último verso, escoito, por fin, a paz».
