A opinión de Xosé González: “Galeguización dos Concellos”

II EDICIÓN COCHES CLÁSICOS NO IRIXO

Xosé González Martínez: Secretario da Irmandade Xurídica Galega e Presidente Foro E. Peinador. Vicepresidente da Asociación de Amigos do Couto Mixto.


Promulgada a Lei de Normalización Lingüística en 1983, a Asociación de Funcionarios para a Normalización Lingüística (AFNLG) considerou oportuno mobilizar as novas corporacións locais para chegar a un pacto galeguizador. Para conseguir o obxectivo argallouse unha convocatoria á que acudiron 197 rexedores municipais.

XUNTANZA DE CLÁSICOS NO IRIXO

Naquela asemblea celebrada no Hostal dos Reis Católicos aprobouse a  “Declaración dos Alcaldes”, que consistía nun decálogo de medidas de política lingüística que orientase a dinamización do proceso de incorporación da lingua galega nos procedementos administrativos ata entón lastrado pola vixencia dun Regulamento Orgánico de Funcionamento das Corporacións Locais que establecía a obrigatoriedade  do bilingüismo  nos formularios dos procedementos administrativos e actas dos órganos de goberno.

O éxito da convocatoria caracterizouse pola pluralidade ideolóxica dos rexedores asistentes e asinantes da Declaración. Cómpre salientar  o feito anecdótico e  esperpéntico protagonizado por cinco alcaldes que termando dunha pancanta pregoaban rexeitamento público das medidas que ían ser aprobadas, aducindo  o seu carácter bilingüista. Ben se vía que non o leran, porque o que se pretendía  era a implantación dun modelo  monolingüista.

A medida inmediata da AFNLG foi promover na sede do Instituto da Lingua Galega a creación dunha Sección de Linguaxe Xurídica e Administrativa para elaborar os primeiros formularios e regulamentos municipais da autoría de Xoaquín Monteagudo, publicados e distribuidos masivamente.

Pasados os anos, a asociación propúxolle á Federación Galega de Municipios e Provincias a conmemoración dos 25 anos daquela Declaración, anovando as medidas fundacionais. Porque durante ese período longo de tempo as modificacións lexislativas, tranferindo novas competencias aos concellos, aconsellaban acordes políticas lingüística. Compría incorporar novos recursos lingüísticos e técnicos para os novos espazos de uso, priorizando a presenza en sectores estratéxicos; prestarlle maior atención ao papel das policías locais pola súa relación cos cidadáns e demais administracións públicas, nomeadamente cos órganos xurisdicionais promovendo a galeguización xudicial, por exemplo.

Como era de agardar, as modificacións lexislativas  fóronse sucedendo . Hoxe os servizos municipais, amais de medraren en número, utilizan novas tecnoloxías e procedementos administrativos que, de non ser xestionados debidamente desde o punto de vista lingüístico, ameazan a presenza do idioma galego.  A inexistencia tan xeralizada  das cláusulas lingüísticas nos pregos de condicións establecendo obrigas para as empresas adxudicatarias  nos procesos galeguizadores é unha coartada ideolóxica para marxinar a  presenza do noso idioma nos servizos xestionados polas empresas beneficiadas.

O desleixo na redacción destes procedementos por parte dos gobernos municipais, máis preocupados por desenvolver iniciativas “modosiñas”  e inoperantes (premios literarios e outras inocuas propostas), é de tal natureza que están permitindo que os comportamentos diglósicos vaian sendo prácticas habituais que impiden o avance galeguizador.

A AFNLG,  volve petar na porta da FEGAMP para proporlle a  actualización das políticas lingüísticas municipais, agora que se cumpren 40 anos da sinatura da “Declaración dos Alcaldes”, poñendo facendo fincapé nun modelo galeguizador da formación dos policias locais na Academia Galega de Seguridade Pública da Xunta de Galicia, así como  unha mellor capacitación para mellorar a calidade da escrita  do persoal  dos concellos e a desaparición de comportamentos diglósicos.

ACCESO A “DECLARACIÓN DOS ALCALDES” Premer na Imaxe

* Xosé González Martínez. Presidente do Foro E. Peinador.


Curriculum de Xosé González Martínez

Dende 1979 foi funcionario da administración local, primeiro en Redondela, onde estivo 20 anos no Servizo de Normalización Lingüística do concello, e despois na mancomunidade da Área intermunicipal de Vigo onde foi director do Servizo de Normalización Lingüística.

Foi director da Revista de Administración Galega, subdirector da revista Lingua e Dereito que edita a Universidade de Vigo. É presidente da Fundación dos Premios da Crítica Galicia, secretario da Asociación de Amigos de Couto Mixto, fundador da Asociación de Funcionarios para a Normalización Lingüística e da Asociación de Xuristas en galego. Foi un dos creadores do Premio Blanco Amor. É impulsor da Fundación Galicia Empresa e da Fundación Lois Peña Novo (sendo o actual Presidente), e presidente do Foro Enrique Peinador. Colaborador en prensa (Faro de Vigo) e radio (Radio Galega) e da Enciclopedia Galega Universal. Foi o tradutor ao galego dos Códigos Penal e Civil e de moita outra literatura xurídica.


Outros ártigos de Xosé González

A opinión de Xosé González: “dous reitores compartiron ilusións para transformaren a Usc”

A opinión de Xosé González: “no pasamento dun amigo de meu”

Xosé González: “Os montes veciñais en man común “

Xosé González: “acto de homenaxe ao reitor Rodriguez Cadarso en Lubián”

Na Limia en Galego, Agora e Sempre

A opinión de Xosé González: “Na memoria de Domingo Lorenzo en Barcia de Mera”

A opinión de Xosé González: ” A identidade lingüística dos defuntos”

A opinión de Xosé González: ” Sumar Navantia”

A opinión de Xosé González: ” Homenaxe a don Ramón Castromil”

A opinión de Xosé González: “Premios á Etiquetaxe en Lingua Galega”

A opinión de Xosé González: “O plurilingüísmo do estado español”

NO DÍA DA PATRIA GALEGA

A opinión de Xosé González: “Xuíces honorarios do Couto Mixto 2023”

A opinión de Xosé González Martínez: “Premios Peña Novo”

A opinión de Xosé González Martínez: “Levar o Estatuto de Autonomía ás empresas “

A opinión de Xosé González Martínez: “XIV Asemblea da Irmandade Xurídica Galega”