Tempos de pandemia e secura

IES CHAMOSO LAMAS

Antón Jardón

Curriculum Antón Jardón


«A miña liberdade non existe e eu non son. / Son somente unha miga de esperanza.»

(Antón Tovar, Calados esconxuros)

Hai tempo que padecemos as doenzas constantes –e mesmo repugnantes– da acción política que tingue completamente de gris marengo, case negro, o mapa hispano. E cústanos barro e fariña saber se esa porfiona enfermidade é a causa ou a consecuencia da ofensiva cultural instigada polos amos do cotarro, fielmente transmitida por uns medios de comunicación cada vez máis submisos e grotescamente representada por unha tropa rancia e revirada que, por mor de ser a herdeira ideolóxica do franquismo, xa se considera propietaria única e absoluta do Estado español.

Non só teiman e gurran para facer minguar os dereitos conquistados –concedidos, segundo eles– senón que, ao ritmo que nos marcan, engulindo acotío as sinais dos límites de velocidade, obrigan á xente do común a renunciar aos máis básicos estándares de calidade democrática, a fin de que o ambiente creado lles vala de esterco para impoñer un clímax axeitado, onde poidan apoderarse de balde dos escasos espazos que deberían conformar, cos matices que se queira, un comunal indiviso ou compartido.

Aos poucos días de coñecerse unha das tantas argalladas das cloacas do Estado –a que lle armaron a Podemos, verbi gratia– o tal Mañueco adxudícalle a dedo, e sen depositar fianza, os incendios aos ecoloxistas, Vox bótalle a culpa da queima aos sindicatos e, mentres entre ambos bailan o arrimado, para intimar contra a violencia de xénero coa “lei de violencia intrafamiliar”, o troleiro maior do reino, Alberto Npunto Feijóo, paséase por eses medios de confianza, adxudicándolle aos outros os alcumes que el leva nitidamente tatuados no papo.

Non nos enganemos; non hai diferenzas substanciais no ideario político de Feijóo e Abascal. Vox ten a patente da multicopista, para imprimir sen custos panfletos reaccionarios, e préstalla gratis ao PP para, unha veces xuntos e outras discretamente distanciados, encher as palestras e as páxinas dos boletíns oficiais do chapapote escorregadizo, co que irán construíndo o firme dunha inmensa rede de corredoiras

SPORTUR GALICIA 2022

angostas, repletas de curvas e contracurvas nas que a única saída posíbel é espetarse contra as barreiras, ou tirarse polo mortífero precipicio do silencio.

E, no entanto? No entanto, camiñamos ranqueando, coxeando cada vez máis, mercé á debilidade muscular que o PSOE, Podemos e, tamén, os partidos nacionalistas de esquerda, deixan inzar no corpo social, no canto de buscar o antídoto que nos permita reconquistar as liberdades, a convivencia, a calidade democrática e os dereitos sociais que aqueloutros abafan cada día, sen ningún respecto e sen tregua.

[O meu tío Lisardo opina que, se somos quen de soportar quedos, como estafermos, este cambio climático tan abrasivo, pronto nos queimará, amais da pel e sen que nos decatemos, esa pouca capacidade de pensar e de reivindicar que, nalgunha ocasión, talvez posuímos]

Outros Artigos de Antón Jardón :

“O estado da nación / O estado da ficción”

“A insipidez minguante da esquerda cortesá”

” Don Alberto e a astroloxía luscofusquiana “

Aaai!, se as paredes falasen, don Alberto.

” Feijoo e a reconciliación coa familia (política) “

” O seu nome fede a pólvora queimada, excelentísimo señor! “

” Feijóo rebenta os freos ao atravesar ao Padornelo “

” Por que te vas, Alberto? “

” Contra o carnaval de Madrid, viva o entroido de Xinzo! “

” Cando as rogativas non dan acabado coa sequía “

” O desencanto de don Claudio “

” Don Claudio e o progreso “

” Vai moito frío en Penalonga “

” A matanza do tempo “

“Unha ovella na tulla do diñeiro”

” Mirando cara a acolá “

” A galiña que pon os ovos sen data de caducidade “

O pan noso de cada día

” Quen ri último, ri mellor “

” Rebuscando nos sumidoiros “

” Conichos e fantoches “

” Contando tardes, sobre todo, tardes “

Quen anda aí?

A señora da máscara no papo (e a educación no sobaco)

“Paco Picholas e os elementos noctámbulos ”

” Sente aqui, señor! “

” A codia das ausencias en tempos adversos “

A algarabía cuántica da covid-19 e a matanza da señora Clotilde [relato]

” A contumacia dun milhomes contra a cerellada doutros catro [relato] “

” Que diferenza hai entre a denta-dura de Trump e o dentame de Bide? “

Maldita escuridade! (Sempre anoitece con máis Vox e menos Nós no horizonte)

Guerra patriótica: nacionalismo madrileño contra centralismo español

” Ménage à trois nas cloacas do Barbaña “

” Algo cheira a rancio na cidade dos biosbardos “

” Casabranca e o lado íntimo da pseudo-política ourensá.”

” Non hai doce sen trece (corolario) “

” Non hai doce sen trece (segunda parte) “

” Non hai doce sen trece (primeira parte) ”

” Antollo e o xurelo guisado [relato] “

” O can vello, o amo e o patrón [relato] “

” Incontinencias dun petulante na fase 1 [relato] “

” O corvo e o alcalde [relato] “

” A pandemia dos estorniños berrecallos [relato] “

” Unha muller confinada no supermercado “

“O cadeliño zuro e o visitante impertinente”

“Mentres tanto”

” 5 de abril, Domingo de Ramos “

” Galicia, esa esquina do mapa “

” Un País que se disipa sen remedio “