O colaborador de badalnovas Manuel Herminio deixanos este artigo
Dende Seixo-Albo
Sempre houbo persoeiros, todos moi famosos, que mantiveron unha imaxe cara o exterior que era admirada por milleiros de persoas; mais dentro da súa vida privada, ou se o prefiren de portas a dentro da casa, actuaban como xente con moi poucos límites morais e éticos. Ou sexa, tiñan e vivían con dúas imaxes contrapostas. Poder e fama sempre foron xunguidos e, cando levas moito tempo desfrutando deles, pensas que es un deus intocable e pásanse da raia.
Nestes días que afloraron unhas denuncias por supostos abusos sexuais contra o cantante de música lixeira Julio Iglesias. E sen entrar no asunto desas denuncias, o certo é que o coñecido cantante nunha cantiga expresaba moi claramente como era a súa forma de vida e o que lles gustaba. Soy un truhan soy un señor… Yo amo a la vida, amo el amor… Me gustan las mujeres me gusta el vino y cuando puedo bebo y olvido”
Esta peza que escribiu Ramón Arcusa define perfectamente a esa estrela aínda que iso non implica que cometera delito algún. Julio acadou unha popularidade en todo o mundo vendendo millóns de copias dos seus discos. Ate esta parte pouco hai que dicir. Todos foron éxitos, premios, nome de rúas e prazas, contratos con diversas entidades políticas vendendo as fermosuras desta terra e doutras, e un longo etc. Mais despois das cousas que se escoitan nos medios sobor de supostas cuestións coas mulleres do seu servizo domestico, queda moi claro que este famoso vive nun tempo moi distinto o presente.
Pois se hai 50 anos ser un ligón e ter mulleres coas que facías e desfacías ó teu antollo, era un éxito e estaba ben visto dado que era aceptado dándoche unha áurea de triunfador. Nos tempos actuais as cousas, e consecuentemente a lexislación, mudaron e moito. Vivir tendo arredor ós que te louvan e te aplauden axuda a que perdas ó concepto da realidade social e sexas moi laxo nuns principios éticos que xa esqueciches, pois o éxito axuda a que vivas fora do acontecer no mundo.
Estou convencido que este asunto que afecta tamén a algúns políticos e a moitos máis artistas, e que está aínda moi agochado, co paso dos días sacará á luz moitos máis casos. Con todo, non importa que a xustiza española de inhiba por non ter xurisdición no asunto, pois seguro que na vida deste cantante, de agora en adiante, todo será distinto.
E aínda que non o queira, parte da súa personalidade queda un chisco tocada. A sociedade mudou na súa forma de pensar e de comportase coas mulleres; e por moito que diga o implicado ou por moitos capotes que lle lancen os amigos das farándula, de agora en adiante, todo será doutra maneira, dado que presentarse como un golfo xa non vende como nos anos setenta do século pasado. Posiblemente Julio debera tomar nota doutros cantautores que deixaron textos e cantigas con moito máis contido e calidade cás del, e que nos fixeron reflexionar sobor de moitos aspectos da nosa existencia. E estes músicos sempre levaron unha vida pública moi discreta e arredada dos focos e dos bicos roubados e forzados.
En fin, a faciana exterior dos deuses mediáticos agocha unha imaxe para o consumo moi distinta da real. Non todo é o que parece. Seguro que, co paso do tempo, sairán á luz moitos máis persoeiros que na súa vida teñen unha dobre faciana e derrubaranse imaxes e modos de vida que semellaban seren modélicos
OS MELLORES ESTABLECEMENTOS
Outros artigos de Manuel Herminio Iglesias
A opinión de Manuel Herminio: “A lei do máis forte”
A opinión de Manuel Herminio: “A velocidade como meta”
A opinión de Manuel Herminio: “Ás portas do Nadal lembrando a Marcos”
Agochar o que non gusta da historia
Licenciado pola universidade da vida
A deshumanización da sociedade
Tiranos con facha de demócratas
Pode arredarse música e cultura da política?
Nas mans de ególatras e imperialistas
Soamente unha visión: a económica
O insulto no canto do argumento
Tempo de charlatáns e predicadores
Non todo vale pra acadar o poder
Ditadores coa faciana de demócratas
A opinión de Manuel Herminio: “Enfurruñados ou riquiños”
Quen fala dos problemas desta terra?
Asaltar o ceo contra o pracmatismo
A fantasía e o consumismo no Nadal
Feijoo e as maiorías absolutas
Descoñecen o que berran e chantean?
Lavándolle a faciana a extrema dereita
Moita enerxía sen rentabilidade
Ourense: Sen obxectivos nin proxectos
Ourense, por riba das ideoloxías
Vandalismo, botellóns e desleixo
Dúas maneiras de actuar na política
Lembrades a democracia organica?
